Selecteer een pagina

-Bucketlist Boek #200 ”zorgen dat je in de krant komt te staan”-
 
Wouw wat een week… Ik zie zo vaak iets voor me, een locatie, een sfeer, van begin tot eind. Op dat moment is het plaatje in mijn hoofd al helemaal compleet. Ik zal je erbij vertellen dat die inspiratie vaak op de meest idiote momenten tevoorschijn komt hoor.. zoals ‘s nachts… ik kan wakker worden met een hoofd vol plannen… of onder de douche… yep, er zijn al heel wat stukken begonnen in mijn hoofd onder de douche… Dan komt er onder het haren wassen opeens zo een arm vanuit een hoek die je niet verwacht weet je wel… want dan wil ik even voelen of het een fijne beweging is… Philip, staat me wel eens aan te kijken met een groot vraagteken boven zijn hoofd en de tekst ”wtf is dit nou weer dan?!” inmiddels zegt hij er niet eens meer iets van… maar HEY! inspiratie kiest zijn eigen momenten zullen we maar zeggen. Ik zet jou ook niet opeens op de wc en eis een perfecte drol, toch?!

Ik werk veel van mijn ideeën niet uit. Omdat ik het te vaak laat overwaaien of ik word opeens te kritisch… zoiets moet dan perfect zijn, want je doet het goed of niet. Afgelopen oktober startte ik met het nummer van Adele in mijn moderne dansgroep. Dat begin heb ik gemaakt op een zondag avond. Na een drukke werkweek hadden we ook een kut weekend achter de rug. Ik schonk een glas rode wijn in en gooide een kaasje op tafel… even relaxt, even alleen ons gezin… ik was muziek aan het zoeken voor mijn nieuwe lessen toen Adele voorbij kwam. KABAM! recht waar die moest zijn. Die kriebels, die magie, die sfeer, de omgeving, ik zag het allemaal voor me… 1,5 uur heb ik tussen de woonkamer en keuken gehuppeld en vulde ik het huis met achterlijke arm en been bewegingen, probeersels, slecht geneuriede melodietjes maar vooral ook gevoelens van de klote week, zonder ook maar een woord te gebruiken.

Maandag zijn we er mee aan de slag gegaan. Al snel was de magie ook te voelen bij mijn dansgroep. Zij hebben een soort van onzichtbare zendertjes die alles begrijpen wat ik zeg… Ook al zing ik het enorm vals mee en heeft het geen telling… we snapte elkaar. Iedereen. Er ontstond een soort drang om dit af te maken. Misschien wel helemaal uit te werken… zou het dan echt een keertje?!

De dans was bijna klaar, de dansers zaten er in, het pand had ik allang in mijn hoofd want ook daar hangt een soort van magisch sfeertje… een betonnen onafgewerkte vloer, stof, hoge glazen pui, geen lampen… Dat is het toch echt wel! De meiden hebben heel hard gewerkt en waren enthousiast! Manon vond het een tof idee! en dan moeten we dit ook gewoon echt nu gaan doen, want wat zou me dan nu nog tegenhouden…?!

Nou wellicht alleen dat ik nog nooit een video heb gemonteerd… maar HEY! whatever, dat zien we dan wel weer 😉 Extra training, huiswerk, goede kleren uitzoeken, bescherming voor hun voeten, bouwlampen lenen, box voor muziek lenen, oppas regelen, iPads opladen… Daar gingen we dan!

Het was enorm koud… zo koud dat de touch screen van mijn telefoon niet eens meer reageerde, terwijl ik daar niet eens in mijn hotpants heb gestaan… Dus ik zal niet klagen… Mijn lieve man met al zijn geduld heeft een stuk of tien keer dezelfde lamp verplaatst om het vervolgens toch maar weer in de eerste positie terug te zetten… Wat moet dat af en toe irritant zijn om met mij getrouwd te zijn 😛 Ik zei de dode muis op de grond, in het hoekje gedag en startte alle camera’s. Je voelde het! Serieus je voelde de magie die er ook al die tijd in de studio was. Maar nu nog beter, nog intenser, nog mooier dan dat ze al zijn. Schrammen, blauwe plekken, open knieën… het was het echt allemaal waard! (toch…?) Jeetje wat hebben ze dit goed neergezet!!

Zondag begon mijn monteer klusje. Daar waar ik dacht wel klaar te zijn in een uurtje of 3….(WHAHAHAHA) liep toch even anders. Maar wat had je dan gedacht Muts… nog nooit een computer toets aan geraakt wat dat betreft. Anyway, ik ben er 11 uur mee bezig geweest, om vervolgens vol inspiratie om 00:00 door de kamer te springen en toen ik eenmaal in bed lag, te bedenken wat er nou nog net iets beter zou kunnen… 😉

Maandag, cheesecake met thee en samen het eindresultaat bekijken nadat ik natuurlijk die ochtend nog het een en ander had aangepast 😛 TOF! De meiden en Manon zijn er blij mee! Inmiddels zijn de schrammen wat geheeld.

Dinsdag, foto’s op de pagina! en de trailer… althans… dat probeerde ik… wat bleek… ik heb muziek gebruikt die iemand anders ook al eens heeft gebruikt (toegestaande imovie muziek hoor, dat wat een shitload aan andere mensen ook heeft gebruikt) waardoor Facebook automatisch, direct mijn video eraf gooide… TOP JOH… na drie mislukte pogingen hebben ze mij toen geblokkeerd… ja serieus… ze hebben me echt geblokkeerd…. Ik mocht geen videos meer delen… leuk, als je een project maakt met een video…Na 5 uur heen en weer contact met Lizz, was ik er wel achter waarom dit gebeurde en heb ik Manon maar gevraagd of zij hem wou plaatsen… Alleen was het inmiddels als 22:00… Duidelijk twee linker computer handen…

Woensdag, dan echt de trailer! Want nu weet ik hoe het werkt! ha-ha… De krant belt…. Hallo…. spreek ik met Charlotte Keckeis? Ik wil graag een artikel over jullie stuk schrijven, heb je even tijd om met mij te praten? JA NATUURLIJK!!!

Donderdag, het eindresultaat.

Dank je wel Roosmarijn Kalb, voor het verleggen van je grenzen

Dank je wel Jadeanna MARTHA, Sorry dat ik mij heb vergist in je naam!

Dank je wel Lizz van Huizen, ook voor de extra digitale hulp

Dank je wel Marin Rijsberman, dat je middenin je toetsweek deze tijd heb vrij gemaakt

Dank je wel Mirjam Schaart, soort voor Schaarts… ik ben duidelijk niet zo goed met achternamen…

Dank je wel Melissa Bon, dat je altijd iedereen motiveert met je hoge benen waar je ook bent

Dank je wel Anne Raaphorst, dat je ziek heb meegedaan aan het stuk

Dank je wel Quinty Douwma, dat je alles heb gegeven in het speed aanleren van het stuk

Dank je wel Manon Hussem voor het vertrouwen, Dank je wel Mikey voor het lenen van de lamp, Lesley voor het lenen van je box, Mama voor het oppassen op mijn baby’s die avond, baas van de locatie dat we mochten filmen en mijn grote liefde Philip voor alle hulp altijd met alles.

Wat waren jullie waanzinnig dames en wat kan ik onwijs goed met jullie werken. Ik hoop dat we veel mensen hebben kunnen laten zien wat voor kunst je kan maken als je jezelf er helemaal in gooit. Ook als je ”amateur” bent. Dat wat ik een redelijke rot titel vind… omdat veel mensen die het woord amateur horen, vaak een paar meisjes in tutu’s verwachten die ongeorganiseerd rondrennen over het podium… Ik noem de amateurs van ons meer vergevorderde amateurs 😛 of gewoon toffe dansers! De meiden hebben zo enorm hard gewerkt, hun eigen grenzen verlegd en iets gemaakt wat niemand meer van ze afpakt. Ik ben enorm blij met jullie harde werken, want ik had nog zo veel ideeën kunnen hebben…. zonder de dansers en de magie stelt het allemaal niks voor…

Laat je inspireren, motiveren door ons filmpje en trek een keer die stoute dansschoenen aan… Je bent nooit te oud, te dik, te dun, te jong, te whatever om te dansen… Dat zijn allemaal grenzen die je zelf maakt. Ik wil uit iedereen het beste naar boven halen of je nou verder wil in het dansvak of dat je alleen het beste uit je hobby wil halen. Durf, en er gaat een hele nieuwe wereld voor je open!

Het is nu donderdagavond en ik zit op de bank met een glas rode wijn. Hoe het project ook is begonnen. Alleen nu geen drama week en weekend… in tegendeel… ik klik op de video en zie dat hij in zes uur al 400 keer is bekeken… daarvan heb ik er zelf maar 2 keer op geklikt 😉 een stukje krant en dansers die super gemotiveerd zijn. Ik ben kapot na alle nieuwe digitale dingen die ik heb geleerd deze week… Maar het was tof! en het absoluut meer dan waard! Wat ben ik blij dat ik toch mocht blijven nadat ik ontslag had genomen…

XOXO Lot!

Kom je ook een keertje het sfeertje proeven?! DOEN! Klik hier om onze website te bekijken.

1428657972

IMG_7114