Selecteer een pagina

Verrassingen… Niet mijn sterkste punt… Alhoewel… verrassingen voor anderen daar ben ik dan wel weer goed in. Hele complotten kan ik verzinnen en met tienduizend strikjes men anders laten denken dan dat er gaat gebeuren. Maar verrassingen voor mij schijn ik dus altijd te verpesten… Sorry jongens… Ik begrijp nu na een stuk of zes verpeste surprise feestjes dat het inderdaad veel leuker is om niet over alles altijd na te denken..

Een van de verrassingen was mijn huwelijksaanzoek…
Heb je die echt verpest Lot? Yep… ik heb hem echt zwaar verpest… De avond waarop dat stond te gebeuren waren we in Mexico en iedereen deed een beetje vreemd… gehaast… Philip die rondjes om de kluis heen liep en mijn zwager die daar pal naast stond… scheen dus dat ze die ring met veel moeite mee naar Mexico hadden gekregen omdat je alle spullen met veel waarde moet laten zien bij de douane. Ik kon geen outfit vinden… iedereen ging in gala en ik dacht echt ”WHY GUYS?!” laatste keer dat ik gala droeg, was tijdens mijn examen”gala” voor hoever je dat een gala mag noemen…

Philip: ga je mee even samen in die kapel kijken?
Lot: Nee. Ik ga niet in een kapel kijken als we niet gaan trouwen gek… wat moeten we daar nou doen…
Bloedchagrijnig omdat ik nog net mijn kokerrok dicht geritst kreeg en ik mij kapot irriteerde aan zenuwachtige Philip die zei dat er niks was…
Philip: Zullen we even de pier op wandelen?!
Lot: Het is hartstikke koud en het waait! Laten we dat morgen doen wanneer de zon schijnt…
Philip: Kom gaan we even op de duo schommels zitten…
Lot: Nou het zou leuker zijn als je gewoon weer jezelf bent… (zeg notabene ik geïrriteerd…)

Goed… uiteindelijk gingen we naar de japanner om te eten met zijn allen. Wat daar dus iets traditioneler werd aangepakt dan bij de all you can eat japanner… Dus de schoenen moesten uit en we doken een doka in… ja? zie je dit al voor je? chagrijnige Lot met een nog net dichtgeritste kokerrok zonder schoenen, zenuwachtige Philip, de familie die allemaal al wist wat er ging gebeuren gekleed in gala en eten op de grond? Het was precies zo als dat je nu in je hoofd hebt… SUPER mooi en heel lief want mijn schoonmoeder vond gala outfits belangrijk voor deze speciale avond, maar wist ik veel dat het een speciale avond was…

Uiteindelijk bij het dessert ging hij op zijn knieën, dat zat hij toevallig al… 😛 want we aten op de grond. Maar nu zat hij er met ring!! Jah… als ik dit had geweten, snapte ik dat je mega zenuwachtig was en met mij naar die trouwkapel wou… Ik schaam mij hier nog steeds ERG diep voor… Gelukkig maar dat hij zich niet heeft bedacht! Achteraf kunnen we er allemaal om lachen… #ikhebenormvaakexcusesgemaakt

Babyshower van Isabel ook zo een…
Philip deed weer vreemd… we moesten naar een verjaardag van zijn collega… zonder cadeautje en zonder dat hij kon vertellen wie er waren… Mijn moeder belde dat we eerst ”iets” bij haar moesten ophalen. Dus we zijn onderweg en ik zeg tegen hem ”je bent een lul he… dit is allemaal gelogen of niet?” NATUURLIJK ontkend hij. We rijden de straat van mijn moeder in en zie de auto van mijn schoonmoeder staan… ”YEP RIJ MAAR WEER DOOR LIEGBEEST!! Ik ga echt MOOIT NIET naar binnen. kijk mijn haar! en je LIEGT gewoon!’‘… Boos dat ik was… en hormonaal dat ik was (30 weken zwanger). Toen ik eenmaal was bijgetrokken, hebben we een super avond gehad!

Inmiddels ben ik wat beter getraind en kan Philip wat beter liegen… Of dat positief is weet ik nog niet 😛 Afgelopen week kreeg ik deze kaart in de brievenbus en echt… ik heb de liefste (en vooral slimste) vriendinnen EVER! Geen zenuwachtige-ik-verberg-wat-voor-je vriendinnen, geen achterdochtige Lot en ik kan zelf mijn oppas regelen (want dat is voor mij het belangrijkste dat er is, zo goed kennen ze me).

Wie had dit gedacht?! Een babyborrel voor baby 3… totaal niet gebruikelijk maar ik vind het ZOOOOO enorm tof!! Al met al heb ik nu geen idee van wat er gaat gebeuren… Ik laat me verrassen 😉  ben daar totaal relaxt onder en heb er MEGA veel zin in! De liefde spat al van hun kaartje af, jeetje meiden en iedereen in dit complot… Nu al BEDANKT!

Liefs,

Lot!