Selecteer een pagina

Wat kijk ik er naar uit om die kleine te voelen… een feestje in mijn buik… ik kan niet wachten tot ze me wakker schopt of zo lekker onder mijn ribben gaat liggen… dat je naar Philip zijn handen zwemt en even laat weten wie er de baas is… 😉

Vanmorgen
Ik zat de nieuwe blog te typen en het was nog vroeg in de morgen.. Mijn hoofd helemaal in de tekst en met een kussen achter mijn rug, zodat ik lekker onderuit gezakt op de eetkamerstoelen kan zitten… Ik lijkt wel 8 maanden zwanger zoals ik erbij hang… Buikje naar voren, theetje ernaast, kindjes knutselend aan tafel en ik dromend bij de volgende babynamen blog…

TOT ik opeens iets voelde!! Waaaaaat?! Ben je dat echt?! Of waren dat mijn darmen die nog overstuur waren van de knoflook pasta van gisteren avond…? Dat kan natuurlijk ook… Maar dit voelde meer als een duw die ik ook geregeld van Isabel en Lucas kreeg maar dan in het klein… Maar DUH je bent ook nog klein… 18 centimeter zegt mijn babyapp…

Ik schuif mijn babynamen blog aan de kant en begin opnieuw te typen… want dit is toch wel een mijlpaal! Ze schijnt nu 2 centimeter per week te groeien, maar kan ik je echt al voelen? Het lijkt wel alsof ik voor het eerst moeder word… ik sta te dansen in de kamer als gek, wil meteen een nieuw babydagboek kopen (heb trouwens een HELE toffe gezien!) en dat terwijl ik niet eens weet of het die knoflook was of mijn baby…

Ik heb net even mijn dagboekjes van Isabel en Lucas erbij gepakt. Lucas voelde ik al heel snel met 15 weken. Maar hij heeft ook negen maanden lang een kick boks training in mijn buik gevolgd had ik het idee… Isabel wat later, met 18 weken. Maar ook toen twijfelde ik de eerste keren of zij het was…

Ik kijk er echt naar uit! Zo een bijzonder moment… een ”goedemorgen mama” die je laat wegdromen en je vervolgens van je planning afhoud… Want tja… om nou te zeggen dat ik nu nog helemaal helder achter mijn lapopa zit….? nee. Ik kreeg zo een groepje vlindertjes door mijn buik gevlogen… ze hebben dat snaartje ren-naar-de-baby-winkels-en-KOOP-ZE-LEEG geraakt… Dat ik nu de hele dag op de bank wil gaan liggen met twee handen op mijn buik, wachtend op haar volgende beweging… Dat je gewoon in twee seconden van productief aan het werk, met een dagplanning naar volledig nutteloos, ik-donder-mijn-planning-van-tafel-en-ga-lekker-mijn-nestje-bouwen gaat…

Terug naar je planning!
Maar kom even van dat luchtkasteel af Lot… Voordat je straks blut terug komt en je man vanavond in een compleet gerenoveerd huis terecht komt… Ik typ mijn babynamen blog af, rond deze af en ga dan mijn meid leren fietsen en de stad in voor nieuwe schoenen want die voetjes lijken wel met de week te groeien. Goed plan. (+ dan kan je ook best even door een babywinkel…)

Ik weet immers ook niet of dit nou echt mijn baby was of die verrukkelijke pasta, die ik trouwens nu alles behalve verrukkelijk vind aangezien mijn huis ruikt naar een knoflook fabriek en ik zit te vernikkelen omdat de tuin deur open staat voor frisse lucht omdat ik anders mijn kots emmertje naast mijn kopje thee kan schuiven… Hoe dan ook… een knoflook beweging of een beweging van jou… ik ben verliefd op je!

Liefs,

Lot!