Selecteer een pagina

Ooo wat heb ik dit gemist! Aangezien al mijn tijd is gaan zitten in het starten van Dance To The Point en we daar serieus 24/7 mee bezig zijn geweest de afgelopen maanden, heeft het even geduurd tot de volgende nieuwe blog… Nu alles zijn draai heeft gevonden en vooral in een systeem zit, kan ik weer nachten bloggen in plaats van nachten lang de gemeente spammen, plannetjes verzinnen en pandjes zoeken 😉

Week 12…
Toen Philip mij vroeg of ik een beetje kon genieten, kon ik niet anders zeggen dan ”nee, nog geen moment’‘… Ik vind het heel, heel erg van mezelf… Bij alles wat ik voel denk ik ”alsjeblieft laat alles goed gaan, wij willen je zooo graag”. Ik heb nog geen dagboek geschreven en had nog nergens over na gedacht tot de 12 weken echo…

Dat was dat klote punt in mijn laatste zwangerschap… GELUKKIG mocht ik nu met 12 weken weer een echo maken… mijn hart zag je kloppen in mijn buik en mijn verloskundige was zo geweldig om alles al klaar te hebben zodat ik meteen mocht gaan liggen. DE SCHAT! Ze scant en zegt binnen 2 seconden ”kijk is, ik zie een kloppend hartje en een blije baby!”  toen kon ik weer ademen!

WOUW wat ben je mooi! En groot! nou ja groot… hehe… ik vind een kiwi al best groot. Ze kon echt alles zien… waanzinnig mooie silhouette van je mooie koppie, neus, voetjes, handjes, blaas, hartje, nub… Ik kon het niet laten om te vragen of ze een vermoeden had of het een jongetje of meisje zou zijn. Haha en die had ze 😉 Vanaf die echo ben ik het langzaam gaan geloven… De Nipt test was helemaal goed en ik kots nog steeds bij het ruiken van ei (+ salami + nog een shitload aan producten). Ik heb al een reeks aan mooie, vooral domme dingen verzameld… maar daar maak ik een aparte blog van, want die heeft aardig wat kantjes nodig…

Week 14…
We hadden een beetje een ”rot” week… Last van de zijkant van mijn buik, rugpijn, ik was verdrietig en zo bang dat ik je kwijt zou raken… Nadat ik mijn verloskundige een jank berichtje had gestuurd, bij mijn vriendin heb uitgehuild en daarna belde naar de praktijk, mocht ik 2 uur later al voor extra controle komen. Misschien had ik beter meteen kunnen bellen… maar goed… lekker mosterd na de maaltijd Lot… Uitkomst: bandenpijn ivm groter wordende buik. Hartje klonk super mooi en toen ik die hoorde, rolde de tranen over mijn wangen… Gerust ging ik het weekend in!

Week 14/15…
Geslachtsbepaling echo!! Maar belangrijker en de echte rede, kijken of het goed met je gaat. Ongelooflijk hoe groot je groeit! En ja! Haar eerste vermoeden is nu zeker… je bent een MEISJE!! We krijgen een dochter! Een zusje! Je zag er helemaal in orde en blij uit. Keert veertig keer in een minuut en deelde een paar flinke trappen uit. Zo groot als kiwi.
”lieverds, jullie krijgen een zusje!”
Isabel: YEAAHHH een zusje!!!!
Lucas: Ik vind het niet erg hoor…
Jij, kleine hunk, krijgt zometeen de mannen rol als je papa werken is! Die heb je eigenlijk nu al… spinnen?! Lucas komt eraan met zijn bakje. Lukt iets niet? Lucas komt je helpen. Held!

Week 15…
Ik lig het liefste om 20:30 in bed, eet ik de hele dag brood met vegetarische filet american, drink ik cola… Lust absoluut geen chocolade meer en er geldt een verbod op salami, eieren, rijstwafels en ander ranzig ruikend voedsel in huis + tuin + een kilometer om mij heen. Gisteren zocht ik een kwartier naar mijn huissleutels, die ik uiteindelijk gewoon in mijn hand had en aangezien ik die ultra skinny jeans in maatje S ab-so-luut niet meer pas, heb ik afgelopen week al mijn positie kleding gewassen… waarvan de buik gedeeltes en echt nog veel te groot zijn… maar geloof me… mijn kont heeft ze zeker nodig… En het mooiste van alles… ik zet geregeld het huis op zijn kop door een aantal domme acties… maar daar later meer over… hehe… ALLES met alle liefde en meer!!

Zo! Nu zijn jullie weer helemaal bij, na deze extreem lange blog…

Mega fijne dag Mooierds!

Liefs Lot

Morgen onze week in foto’s 😉 daarmee deel 1 van de kledingkast van ”Hazel” zoals ze nu word genoemd en de overige foto’s van de roze aankondiging!