Selecteer een pagina

Het is zondag ochtend 08:00 uur. We zitten nog even lekker na te tafelen… Philip laat mij de tekeningen zien van de verbouwing van kantoor, ondertussen heeft Lucas al 1 miljoen keer mama geroepen (2% daarvan is een daadwerkelijke vraag, 98% daarvan is gewoon omdat hij het een leuk woord vindt) en Isabel vraag mij of ze zichzelf mag aankleden vandaag… ”Tuurlijk schat ga je gang!”

Afgelopen week hebben we nieuwe sokken gekocht met konijnen erop, helemaal roze (DUH!) en op de een staat ”sooooooo” en op de andere ”cute!”. Heel cute inderdaad… maar sinds woensdag had ze ze nog niet uitgetrokken want ‘‘het waren haar lievelingssokken en die trek ik echt noooooit meer uit mama!” Tjah…gelukkig draagt ze 90% van de tijd jurkjes met maillots en heeft ze helemaal geen sokken nodig… maar ook daar heeft ze (natuurlijk) iets op verzonnen. ”Eerst mijn maillot mam… en dan mijn sokken en dan mijn sloffen! TADAAAA!”

Isabel geef me die sokken nou even, dan was ik ze en krijg je ze daarna weer terug…”
geen reactie.
”Isabel je sokken gaan stinken als je ze niet wast!”
”nee hoor mam… ruik maar, ze ruiken nog heel lekker!” en ze ruikt aan haar sok…
”Isabel… we MOETEN ze echt even wassen…”
”nee mam… (ultra zielig gezicht)”
”waarom niet?!”
”omdat de konijntjes niet kunnen zwemmen…”
Oke. Ik snap het. Konijnen kunnen niet zwemmen. Dat klopt.

Die maillots worden iedere dag schoon aangetrokken… dus ze zal vast geen acute ”schimpie” op haar voet hebben groeien… Ik begrijp dat konijnen niet kunnen zwemmen… Daarom heb ik zaterdag een nieuw paar gekocht. Ik wissel ze wel om, wanneer ze even niet kijkt.

Terug naar zondag ochtend. Ik sta boven aan de trap en ik hoor Philip tegen haar zeggen ”ga maar even aan mama laten zien… dan zegt mama wel of je zo naar buiten kan of niet…” haar kleine voetjes klimmen naar boven. ”Kijk mam, ik ben klaar!” Ik had inmiddels al begrepen dat het waarschijnlijk geen ik-ga-hiermee-naar-buiten-outfit was geworden… maar ik ben wel wat gewend van d’r… ik draai me om en daar staat ze met haar wink-wink oogjes, maillot-konijnensokken-in-je-schoenen-combinatie en verder helemaal nettjes aangekleed met haar klaar gelegde jurk + vestje + jas en een zelf gekozen sjaal. Nul rede (op haar sokken na) om het niet goed te keuren…

Goed… die sokken waren overduidelijk aanwezig, ze komen te halverwege haar kuit… snap je… Maar ze had zo haar best gedaan… en ze zou het niet koud krijgen zo.
”MOOOOI isabel! goed gedaan!!
”JAAA he! en kijk mijn sokken!” waarschijnlijk voor het geval ik ze niet had gezien ofzo…
”jaa ook echt heel mooi, zeg maar tegen papa dat je gewoon naar buiten mag zo”

We lopen de deur uit en Philip zegt ”nee toch… dit meen je niet?” Maar jawel… we meende het serieus… dat meisje was zo blij dat ik haar konijnen niet had verzopen… Gelukkig maar, want ik ben heel gek op konijntjes! (van een ander!)

dat was trouwens wel een extreem naar verhaal geweest op school…
”en Isabel… wat heb jij meegemaakt dit weekend?”
”nou mijn mama heeft mijn konijnen in de wasmachine gestopt en konijnen kunnen helemaal niet zwemmen”
#ULTRAzieliggezicht #shittymom #watzaldejufdanwelnietdenken