Selecteer een pagina

In de bibliotheek van Almere zit een jongeman achter de piano. Hij speelt waanzinnig en iedereen die langs loopt word gedwongen om even stil te staan. Om even uit hun haast te komen, om heel even tussendoor te genieten. Isabel ging er bij zitten en klapte stiekem in haar handen. Haar ogen droomde weg en haar mini schoudertjes gingen van rechts naar links. Ademloos was ze gefocust op de muziek. Lucas die kort daarvoor nog overstuur in zijn kinderwagen zat omdat hij van mij geen boeken door de bibliotheek mocht gooien of de kralen van het speelplankje mocht opeten… (ja ja shittymom again) werd er zelfs rustig van.

Vijftien minuten lang hebben we staan kijken en kwam ik met geen woord, koekje, actie, knuffel of kus tussen Isabel en haar aandacht op de piano. Lucas viel bijna is slaap… mensen wat gebeurt hier?! Kunt u niet ’s nachts komen piano spelen…? Mijn kinderen worden er zo extreem rustig van dat ik bijna mijn stretcher wil uitklappen en ter plekke een powernap wil gaan doen… 😉 Nee grapje, ik was namelijk even gefocust als de kinderen. Maar aangezien er een nogal ranzige lucht uit de broek van Lucas komt, wil ik toch echt zo op huis aan…

Ik aai Isabel door d’r haren. Ze staat op en vraagt ”mam? echt heel mooi is deze muziek he? mag ik dansen?” een dekentje kippenvel trekt van mijn schouders naar mijn billen… ”natuurlijk mag dat Lievie” en daar ging ze… de ene spagaat na de ander, een pirouette, sprongetjes en een lach van oor tot oor. Ze geniet! En alle mensen die langslopen ook.

Muziek en dans brengt mensen dichter bij elkaar, wie je ook bent en wat je ook doet. Het was alsof de wereld heel eventjes stil stond. Je heel even uit alle drukte werd gehesen… Er hing een magische sfeer en ik moest even denken aan dat meisje in Italie (geloof ik) die deze week stond te dansen op een plein bij een straatmuzikant. In niveau niet te vergelijken met mijn drie jarige dochter met soms nog wat ongecontroleerde dansbewegingen ertussen… maar het gevoel was precies hetzelfde.

Wie deze pianist was, zou ik niet weten. Maar mocht je dit lezen… U speelt waanzinnige! Dank u wel voor dit prachtige moment op onze donderdag ochtend!

 

Wel heel fijn… dat bij het mooiste combinatie van muziek en dans mijn batterij leeg was… Dit was echt mooi de helft van hoe gaaf het was. Maar jah… zeg er wat van…. de aller mooiste momenten onthou je en heb je helemaal geen tijd om foto’s te maken 😉 die momenten zitten in je hoofd.